Fretten-Ria
A never ending lovestory

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mok Mok Mail
Naam
E-mailadres
Opmerkingen
Vul onderstaande captcha in.
Dit is een verplicht veld
Toopow

Ons klein bijzonder gehandicapt meisje (miste twee stukjes van haar achter pootjes is bij ons komen wonen omdat niemand haar wou toen ze rond de 8 weken was, dat was in Oktober 2009.

Het was een razend snel klein opdondertje ondanks het gemis van haar achterpootjes, super lief zowel voor alle andere fretten als voor mensen, ze heeft nog nooit gebeten.

Ook heeft ze vier bijzondere kindjes op deze wereld gezet samen met haar liefste vriendje Grey(rip) Omdat zij een half angora was en Grey een volangora zijn haar meisjes ook allemaal volangora's geworden, en haar zoontje is een mooie wildkleur geworden.

Haar meisje werden samen geplaats in Alkmaar (Marlies en Andre) en haar zoontje is geplaats in Rotterdam (Monique)

Jammer genoeg heeft zij in haar leven maar 1 keer moeder mogen zijn, daarna wou het niet echt meer lukken, maar volgens mij was ze daar niet echt rouwig om want ze zorgde ook altijd voor de pups van de andere dames, of als wij zelf weer een nieuw pupje kregen zorgde zij samen altijd met onze lieve Knutt (rip) ervoor.

Eigenlijk had Toopow nooit problemen met andere fretten, je kon erbij zetten wat je wou, ze werden allemaal verknuffeld van haar en dan was het goed.

Het laatste half jaar zat zij samen met Zulu/Snowy en Bommel  in een kooi, omdat dat de kern van de oude groep was, en Snowy problemen had met andere fretten en dit groepje prima bij elkaar paste.

Als de hele groep eruit ging, kwam zij ook 5 minuten inspectie houden en dan vond ze het meestal genoeg, kreeg dan nog pasta of waltham pap en ging dan gewoon weer een lekker slaap plekje zoeken, dus veel zin om te spelen had ze nooit. Niet dat ze ziek was, maar ze was gewoon op haar rust gesteld.

De laatse week viel me op dat ze eigenlijk geen zin meer had om te eten, en aangezien zij toch al zo een kleintje was (500 gram) ging haar gewicht razend snel omlaag, dus ze had ook bijna geen energie meer, gelukkig wou ze toch soms pasta of waltham eten, maar je kon duidelijk merken dat het voor haar niet meer hoefde.

Maandag morgen (9 feb ) lag ze nog heel rustig in haar kooi bij de rest maar je kon duidelijk merken dat het eind er vlug aan kwam, dus heb haar in Rik zijn armen gelegd, en ja duurde niet lang en ze sliep rustig in.

Hoe hard het verlies ook was voor ons, toch was ik blij dat ze  rustig hier bij ons thuis is ingeslapen. Ja jammer genoeg  nog erg jong, ze zou in  augustus 6 jaar worden.

                 Samen met haar vriendinnetjes Katara en Zulu aan de pap

 

                    Met haar maatjes Bommel/Zulu en Snowy in de kooi slapen

Ja ons lief bijzonder meisje met haar aparte maniertje, er zal nooit meer een fretje in ons leven komen die jouw kan vervangen, zo apart was jij, we hopen dat je daar boven weer lekker rond rent met je grote vriend Knutt en natuurlijk je maat je Grey en de rest van je vriendjes en vriendinnetjes die je voor zijn gegaan. je zal altijd in onze gedachte en ons hart blijven <3