Fretten-Ria
A never ending lovestory

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mok Mok Mail
Naam
E-mailadres
Opmerkingen
Vul onderstaande captcha in.
Dit is een verplicht veld
Weer een hoop nieuwtjes in onze clan

Laat ik maar beginnen met de niet echt leuke dingen bij onze kindjes.

Onze Gembloux krijgt nog iedere dag haar medicatie met waltham papje, ze is er zo aan gewend dat ze s'morgens al gelijk aan de tralies hangt :-)

Ze doet het niet echt slecht, loopt nog iedere dag haar rondje met de clan in de huiskamer, maar je ziet toch aan haar(ook qua gewicht) dat ze langzaam achteruit gaat, maar we blijven ons best doen.

Kleine Fang is een echte tijger die blijft vechten, ze is nog maar 400 gram, maar ze wilt nog steeds, dus ze krijgt nu 2 keer per dag antibiotica en haar pasta wat er gelukkig nog heel goed in gaat, jammer genoeg waltham pap wilt ze niet, valt ons wel op als ze s'morgens een uurtje bij Rik gelegen heeft dat ze zich beter voelt, want zie ook regelmatig dat ze voorzichtig brokjes aan het eten is in haar kooi, dus ja kan er eigenlijk niks zinnigs op zeggen, maar zolang zij wilt ga ik er zeker voor

Fang met Malky pasta aan het eten                  Gembloux

               

Ja en natuurlijk hebben we ook goed nieuws, onze kleine Vinny met haar hoektandje voor haar lipje , daar heeft onze Da Wil met succes het tandje verwijderd, is perfect gegaan, en ons mutsje rent weer vol energie rond als ze uit haar kooi mag, en ja het eten gaat haar nu ook weer goed af, zag het gelijk aan haar gewicht zondags, was al weer aardig bij gekomen.

 

Kleine Vinny net toen haar hoektandje getrokken was

 

Katara met Vinny

 

Ja en toen werd het weer heel spannend in onze clan, ik kreeg de vraag van mijn nichtje Tash of ik nog het angora fretje en haar vriendje een grote man wou hebben, ik was daar al van de zomer even mee bezig geweest, maar toen ging het verhaal niet door, nu zat de eigenaar van de twee fretjes met zijn handen in het haar, want ze  stonden al een tijdje op marktplaats maar ze vonden geen goed adres voor ze. Ja snel even overleg met Rik gehouden, en besloten "laten we het maar proberen met ze hier"

Gelijk richting Maastricht gereden waar Antonia(zus van eigenaar) al op ons stond te wachten, ja om een lang verhaal kort te maken , toen wij ze zagen waren we gelijk verkocht. De man zijn naam  is Thunder was wel zo een mooie en lieve grote beer, en zijn vriendinnetje Noortje, ja een volangora dat zegt al genoeg, (geweldige fretten)had wel zo een lief snoetje.

Thuis gekomen, maar gelijk de proef op de som, en de grootste groep fretten eruit, ja heerlijk om te zien, eigenlijk geen centje pijn, onze Wizzard moest wel nog even duidelijk vertellen dat hij wel de baas was, maar dat ging met redelijke zachte hand.

We hebben ze een half uurtje laten rennen, en toen maar de stoute schoenen aan getrokken en de samen met de groep in de kooi gezet, geweldig geen probleem, je kon wel zien dat Thunder en Noortje niet gewend waren om binnen te zitten bij mensen, want zovlug ik langs de kooi liep waren ze al weer wakker

Katara met Thunder

 

                                                                     Katara met Noortje

De volgende morgen kwam een nieuwe uitdaging, Aslan/ Bambam en Fang gingen er ook uit, maar dat was prima, die reageerde nergens op.

Ja volgende stap was Stripe en Mazzel, onze Stripe had gelijk zoiets ik pak Thunder in zijn nekvel en sleep hem door de kamer, maar op een zachtaardige manier. Onze Mazzel heeft het eerste half uur helemaal niet gereageerd, maar toen was het toch raak en was hij nogal erg hardhandig tegen Thunder, dus hij kreeg een time-out van 10 minuten in zijn kooi, daarna mocht hij er weer uit,hij was wel een beetje rustiger maar greep Thunder toch weer in zijn nek, dus  was het weer even ingrijpen, maar was toch al een stuk beter zo, dus hier heb ik nog even speciale aandacht voor nodig, maar ben niet bang komt best goed.

Het vreemde vond ik wel dat onze drie mannen met ballen niet op Noortje reageerde, die heeft ook de hele tijd lekker door de huiskamer gerend, maar ja wie weet wat ze morgen weer doen als ze eruit mogen :-)

Dus ondanks dat ik zeker wou minderen met onze fretten, zijn er toch weer twee lieverds bij gekomen, maar ja dingen lopen nu eenmaal zoals ze moeten lopen denk ik maar.