Fretten-Ria
A never ending lovestory

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mok Mok Mail
Naam
E-mailadres
Opmerkingen
Vul onderstaande captcha in.
Dit is een verplicht veld

Ja natuurlijk had ik al genoeg fretten, maar als ik dan een vraag krijg van een lieve vriendin om twee fretten over te nemen ivm prive problemen sta ik daar altijd voor open.

Dus onze groep is weer uit gebreid met een wildkleur man geboren 13 Juli 2013 een pup van onze Eska en Grey(jammer genoeg leven ze alle twee niet meer ) zijn naam is Armani

En een black solid angora meisje geboren Mei 2010, ooit eens via ons bij Thea terecht gekomen( geen eigen pup)

Alle twee zijn ze niet geholpen, maar geweldig lieve fretten.

                                       Blue Diamond en Armani

Een maal thuis gekomen besloten we maar gelijk de proef op de som te nemen, en de hele clan er gelijk uit te laten met uitzondering van de mannen Mazzel en Stripe(onze dek fretten en al weer in de brons) om problemen of stress te voorkomen.

Ja zoals meestal bij ons verliep dat verhaal geweldig hebben met open mond staan kijken hoe het allemaal weer bij elkaar paste, zelfs de vrouwen waren lief voor Blue Diamond

Blue samen met Noortje, Wizzy en Jabba

 

                       Blue samen met Armani, Wizzy en Noortje

 Gewoon lekker met elkaar plezier hebben

Het was eigenlijk de bedoeling dat Blue en Armani bij mama Snowy in de kooi zouden gaan, zodat zij niet zo alleen was, maar dat had ik leuk bedacht maar Snowy wil wel met iedereen lekker los lopen en spelen, maar ze accepteert niemand in haar kooi.Dus was de oplossing Blue en Armani in de grote dubbele kooi bij Asterix, Aslan en Bambam te zetten, en ja hoor Opa Asterix is reuze blij, want hij heeft nu een eigen clan, heerlijk om tezien

 

Opa Asterix met Armani

                                                   Opa Asterix met Blue Diamond

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Dus tegenwoordig gaat iedere morgen de hele clan er samen uit, lekker ongein uit halen samen met de katten, en dat gaat geweldig.

Mazzel en Stripe mogen later hun rondje lopen met hun meisjes en Wizzy en Jabba en dat gaat ook prima,zolang de meisjes nog niet echt loops zijn.

Als straks het seizoen weer over zou zijn, gaan we eens kijken of de drie jonge heren zich wel met elkaar kunnen verstaan, want wil ook Armani volgend jaar in zetten als dek fret, tenslotte is hij ook heel mooi en lief en een halfangora man.

                         Samen met de katten, ook geen probleem

 

Voorlopig heel erg blij dat deze twee kanjers onze clan zijn komen versterken , thx Thea.

             Armani

 

                                                      Blue Diamond

 

 

 

 

 

 

Ja onze Bommel heeft zijn strijd op gegeven op zondag 8 November 2015

Hij is bijna 7 jr geworden

Bommel was een sinterklaas cadeautje wat ik van Rik gekregen heb in december 2009. Hij zat bij een dierenwinkel, en ik was gelijk verliefd op hem, eigenlijk was het niet de bedoeling dat hij verkocht zou worden want zat daar als dekfret, maar ja mocht hem toch mee nemen.

Bommel was een geweldige grote Sandy Color man, omdat hij zo goed in de winkel verzorgd werd( te dik) en te weinig beweging kreeg, kon hij in het begin niet eens een fretten trapje op of door de buis, maar binnen een paar weken was hij dat buikvet kwijt en rende hij mee als een jonge god in de groep.

Hij werd hier ook ingezet als dekfret, maar jammer genoeg is hij nooit papa geworden van 1 van onze vrouwen. Wel is hij papa geworden van een fretje van Mandy (vriendin van mij) daar kwamen 13 pups uit :-)

Bommel is zoals zijn naam al zegt een geweldige fret geweest zowel na de mens als na andere fretten, bijten kwam niet in zijn woordenboek voor.

Op latere leeftijd is hij gecastreerd en vormde een vaste groep met zijn twee meisjes Zulu (rip) en Snowy, daar heeft hij ook tot het laatst bij gezeten.

Als hij er uit mocht bleef hij altijd aan mijn voeten staan totdat hij zijn waltham papje kreeg, en daarna een paar kleine kip snacks die hij altijd in het keuken kastje verstopte. Daarna ging hij op zijn gemakje door de kamer, en kroop in de mand met knuffels waar hij dan ging slapen. In principe hoefde hij niet meer in de kooi, want als hij weer uit zijn dutje wakker werd, liep hij rustig na de gang en ging daar drinken en meestal in een hoekje zijn poepje doen, en dan weer terug in zijn knuffel mand, neiging tot weg lopen had hij niet meer.

Ziek was hij niet, maar gewoon oud, je zag dat zijn lijfje vlug achteruit ging, en ja de laatse week ging het wel heel snel, toch bleef hij vechten en gaan wou hj eigenlijk niet. Maar zondag morgen is hij toch heel rustig in de armen van zijn baasje Rik na de regenbrug gegaan na zijn vriendjes en vriendinnetjes.

Lieve bjzondere Opa Bommel, hoop dat je weer lekker veel lol kan hebben daar boven met al je maatjes die je zijn voor gegaan.

Dikke knuf, en voor altijd een plekje in ons hart.

Lekker op de deken bij zijn baasje

                                            Knuffelen met baasje

 

 

Samen papje eten met zijn vriendinnetje Bambam

 

                             Lekker kipsnacks een met de rest

 

 

                                Heerlijk spelen

                                                        

 

                                                 Rust zacht lieve man xxxxx

 

 

                                  BOMMEL IN DE BLOEI VAN ZIJN LEVEN

 

 

Door prive omstandigheden heb ik al een hele tijd geen blog meer bij gehouden, zal nu hier in het kort vertellen wat er allemaal gebeurd is de afgelopen zomer in onze clan.

Op de eerste plaats hebben  alle pups van Mama Snowy een geweldig goed huisje gevonden, 3 meisjes zijn geplaats in Belgie bij een geweldig stel, 1 mannetje is geplaatst in Kerkrade, 1  meisje in Tilburg, en het laatste meisje is ook naar Belgie gegaan. Gelukkig heb ik met alle nieuwe eigenaren nog regelmatig contact, dus krijg regelmatig updates, en zie dan dat het geweldig met ze gaat.

Mama Snowy vond het in het begin toch even vreemd, maar denk ook dat ze blij was dat ze haar rust had. Toen de clan bij slecht weer binnen moesten lopen, was het toch soms nog al behoorlijk ruzie tussen de dames, dus heb er op een gegeven moment ook maar twee groepen van gemaakt, was niet zo een probleem want de mannen waren toch ook nog in de brons, en vielen de andere vrouwen nog teveel lastig, dus die liepen dan samen los met Snowy en dat ging prima.

 

 

 

 

 

 

Ook hadden we gelukkig nog de buiten verblijven in twee gedeeltes gesplits dus dat was ook geen probleem

Jammer genoeg bleken ook nu weer de laatste twee vrouwen Vinny en Katara schijn zwanger, dus dat was nu ook voor ons einde baby seizoen 2015

Wel is onze clan weer uit gebreid met twee mooie oudjes, wildkleur mannen(broers) van 5 jaar oud, omdat een er van wel behoorlijk dik was, en ze nog niet echt namen hadden, hebben we ze Obelix en Asterix genoemd.

Dit gaat ook heel goed in de clan, het was wel even wennen voor die twee, maar ondertussen gaat het prima, ze delen samen een dubbele kooi met Opa Bommel en Snowy.

Omdat het gelukkig nog steeds zo goed weer is, mag de grote clan overdag naar buiten, en lopen Obelix, Asterix, Bommel en Bambam en tegenwoordig ook Aslan lekker binnen hun rondje.

Heerlijk om tezien, Aslan en Bambam lopen ook meestal naar boven en gaan daar de boel verkennen, de drie opa's blijven lekker beneden, of lopen een rondje gang om daar te drinken en komen dan vanzelf weer de huiskamer in, hoef ze eigenlijk niet echt in de gaten te houden want door het katten luikje voor gaan ze niet .

Ook gaat soms onze oude dame Bambam mee naar boven, de katten zijn al helemaal aan haar gewend, moet er wel mee lachen, is zo een lieve muts, rent gewoon de hele tijd achter me aan, en wilt alles zien wat ik doe

  

 

Zo dat was het weer een beetje het nieuws van onze clan,  we zitten al weer in de herfst, dus zal niet meer lang duren voor dat de kinders meer mooi na hun wintervacht gaan, ben heel benieuwd hoe dat dit jaar gaat uitpakken.

Qua gezondheid, hebben we natuurlijk onze oude Bommel,( ruim 6 jr) die toch wel op zijn laatste teentjes loopt, je kan het wel aan zijn gewicht zien, erg mager ook, maar hij krijgt iedere dag zijn papje en loopt nog heerlijk door te huiskamer te sloffen, dus pijn heeft hij niet, maar of hij volgend jaar nog haalt is maar de vraag . Ja en dan onze twee nieuwelingen zijn ondertussen ook 5.5 jaar, dan kan ik verder even niks over zeggen, hoop wel dat die nog een tijdje mogen mee gaan. Onze Bambam zou officiel nu 9 jr moeten zijn(wat ik me moeilijk kan voorstellen) maar daar gaat het prima mee, dat lijkt soms nog een jonge pup als je haar ziet jumpen door de huiskamer.

Gelukkig met de rest van de clan geen problemen, allemaal in goede gezondheid

Jammer genoeg een kleine aanvulling onze nieuwste Opa Obelix heeft het schijnbaar door de stress niet geredt, hij is 10 Oktober gestorven, dit zijn altijd weer flinke klappen voor ons, je bedoelt het zo goed om toch weer oudere fretten over te nemen, maar soms pakt dat niet goed uit.

Heb hem maar ruim 1 maand mogen hebben, maar was een gigantisch lieve fret, sorry Obelix heeft niet zo mogen zijn, geniet daarboven lekker, en ik zal zolang mogelijk voor je broertje Asterix blijven zorgen, love you

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ons bijzonder lief zwart meisje heeft 10 Augustus 2015 ons verlaten en is naar alle haar vriendjes en vriendinnetje daar boven gegaan.

Ja ook al wisten we al lang dat het stond aan te komen, maar het blijft toch steeds moeilijk. Zulu is 5.5 jr geworden

Wij hadden haar met 8 weken van een goede vriend gekregen omdat ik altijd al een donkere fret wou, het is altijd een pittig meisje geweest, vooral na Rik toe, maar gelukkig is dat op den duur wel afgenomen, en was ze erg lief.

Jammer genoeg heeft zij in heel haar leven ooit maar 1 dode pup gebaard, en voor de rest altijd schijn zwanger geweest wat ik ook maar probeerde, gelukkig bleef ze altijd lief tegen de rest van de clan en lekker gezond en speels, wel diende zij altijd als opvoed mama als er nieuwe pups in de clan kwamen, dan zorgde zij er met heel haar hart voor.

De laatste maanden kreeg zij last van "Hypes"suiker aan vallen, gelukkig reageerde zij heel erg goed op Rik, en als ze dan een kleine 15 minuten bij hem in zijn arm gelegen had, en daarna haar waltham papje met Vit B12 en druivensuiker op had, liep ze weer vrolijk door de kamer, eigenlijk hoefde ze niet meer in de kooi, want weg lopen deed ze niet, ze kwam altijd weer keurig na binnen als ze achterom een rondje door de tuin gelopen had. Jammer genoeg doordat ze toch al op leeftijd was had het geen nut haar te laten opereren, ze zou de narcose niet overleven. Dus de laatse tijd zat ze samen met haar grote vriendin Snowy en vriendje Bommel in 1 kooi, zelf toen onze Snowy mama zou gaan worden zat zij er ook bij, en wonder boven wonder Zulu hielp mee de eerste twee pups te halen, zodat Snowy rustig bleef, gigantisch zicht. Natuurlijk bleef zij niet bij Snowy en haar pups in de kooi, want dat zou te druk voor haar zijn, maar ze kreeg samen met Bommel hun eigen kooi(naderhand is ook Bambam lekker bij hun komen wonen).

Toen de pups iets groter waren van Snowy ging tante Zulu altijd even op kraam visite, en dat vonden de pups en zeker Snowy geweldig.

Het was iedere dag weer een wonder als ik hun kooi open deed, dat ze er rustig uit gekropen kwam en ging wachten in de keuken voor haar waltham papje, want ze zag er qua vacht gigantisch mooi nog uit, maar ze had heel veel gewicht verloren. Ze liep dan een kwartiertje door de huiskamer, regelmatig even in een andere kooi om te drinken, haar kipsnoepjes verstoppen achter de keukendeur, of even een rondje in de tuin maken, en daarna ging ze altijd een rustig plaatje zoeken om te slapen.

Ja en uit eindelijk heeft ze haar strijd opgegeven en is heen gegaan , gelukkig was ze niet alleen, Bommel en Bambam waren bij haar.

Bijzonder mooi en brutaal lief ding, wat heb jij gevochten tot het laatst, en wat heb jij ons veel liefde en vertrouwen geschonken, we hopen dat je daarboven weer zonder pijn en vol gas al mokkend rond rent, love you for ever

 

 

                                  Samen met Bommel en Bambam aan de pap

 

 

                              Heb weer plezier daar boven lekkere muts van mij 

 

 

 

 

 

 

Het valt me heel zwaar deze blog te schrijven, dus zal niet echt lang worden

Onze lieve teddy beer Thunder, is in November 2014 samen met zijn vriendin Noortje bij ons komen wonen,( geboren mei 2013) het klikte gelijk in de groep geen enkel probleem, zowel met de mannen als  de vrouwen niet.

Thunder was een gigantisch knuffelbeer en erg aanhankelijk na mij toe, als ze binnen los liepen, was hij wel zo slim altijd naast me te blijven staan dan kreeg hij snoepjes. Als ze in de buiten verblijven waren lag hij meestal bij Wizzy en vaker de rest van de vrouwen boven op hem.

Drie weken terug heeft hij op een zondag nog een fijne wandeling gemaakt, van de linker buren tot aan de buren om het hoekje aan de rechterkant, volgens mij had hij er echt van genoten, toen ik hem kwam ophalen bij de buren, keek hij na me of hij wou zeggen, vrouwtje is toch niet erg, ik ben toch lief en loop niet ver weg :-)

Ja jammer genoeg mocht het niet zo zijn dat hij oud hier zou worden, de laatse dagen was hij een beetje slapjes, dus hij kreeg extra pap en antibiotica(wat hij erg vies vond) maar verder was niks aan hem tezien, hij liep lekker zijn rondje binnen met de rest. Tot mijn grote verdriet lag Thunder zaterdag morgen dood in zijn kooi, ja dat zijn dingen daar wen je nooit aan :-(

Hij heeft net als de rest een mooi plekje in onze tuin gekregen zodat hij altijd bij ons zal zijn,  en ja het bijzondere sterrentje op mijn pols is ook voor hem.

Lieve lieve knuffelbeer, ja waarom kan ik je geen antwoord op geven, kan alleen zeggen de tijd was te kort dat wij je mochten verzorgen, ik hoop dat je daar boven ook zo een lieve man mag zijn voor de rest van de fretjes die je zijn voor gegaan, love you voor eeuwig bij me xxx

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Jammer genoeg is er 1 van de tien pupjes gestorven van Snowy, was niet eens de lichtste, maar wij zagen wel dat hij of zij een klein puntje op de buik had.

Van de 9 die overbleven waren er 2 ook heel klein, dus besloot deze maar te proberen te voeden met de speen, wonder wel ging dit gigantisch, dit waren twee vrouwen, ondertussen is de donkerste vrouw al aardig bijgetrokken qua gewicht, dus extra voeding is niet meer nodig, de kleinste voed ik nog om de twee uur, en merk toch dat ook bij haar het goed aanslaat, op het moment is ze 55 gram, de helft van haar broertjes en zusjes, maar maak me niet zo een zorgen komt zeker wel goed.

Snowy is een gigantische moeder, super zorgzaam en heel lief, in principe kan ik ook gewoon met mijn hand in de kooi komen en de baby's pakken, moet niet te lang duren allemaal, want dan vindt ze het niet leuk meer en wil dan haar kids gaan beschermen. Als ze haar dagelijks rondje kan lopen met Zulu en Bommel vindt ze dat ook prima, geen centje pijn, zelfs niet als tante Zulu even na haar kids wil kijken, Ze probeert wel als ze los loopt naar een kleine 10 minuten terug na boven in haar kooi te klauteren, als ik dan niet vlug haar kooi dicht doe, staat ze al met een pup in haar bekje, die ze mee naar buiten wil nemen om ergens anders denk ik haar nestje te maken :-)

Sinds begin deze week viel me al op dat als ik een bordje vlees met pap in de kooi zette voor Snowy dat de pups er ook op reageerden, dus heb het gelijk uit geprobeerd, en ja hoor ze willen zelf ook al eten, is wel lachen want ze zitten natuurlijk helemaal onder, en de mams moet dan alles weer schoon poetsen.

Het is iedere dag weer gigantisch om tezien hoe dit bijzondere nestje zich ontwikkeld qua kleur, vermoed omdat het komt dat ze twee papa's hebben, maar ondanks het vele werk en zal straks nog even erger worden ben ik super blij met ze, en zo trots op mama Snowy

Ja en we hadden nog twee dames die gedekt waren en eventueel baby's verwachten.

Onze Katara is van de week uitgeteld, maar ondanks haar mooie buik, zie ik niet echt tekens dat ze gaat bevallen, heb zelf weer vermoeden dat ze schijn zwanger is

Vinny,de jongste vrouw in onze groep is begin volgende week uitgeteld, aan haar buik en behoorlijke haar verlies is duidelijk tezien dat ze zwanger is, heel erg benieuwd hoe dat gaat verlopen omdat ze nog zo jong is, en haar eerste nest. Natuurlijk ook spannend als zij pups krijgt, welke kleur dit wordt, want zij is alleen gedekt door Aslan

Ja wat ik natuurlijk ook niet mag vergeten, onze oude Bommel en Zulu lopen tegenwoordig gewoon binnen los rond, moeten alleen in hun kooi als ik echt weg moet, heerlijk om die twee oudjes te zien rond wandelen in huiskamer en gang, en als de achterdeur open staat loopt Zulu ook even in de tuin, maar komt vanzelf weer na binnen. We weten eigenlijk dat deze twee oudjes het niet meer heel lang gaan maken, dus ik probeer door lekkere hapjes en heel veel knuffels hun laatste rondje nog zo aangenaam mogelijk te maken.

Met de rest van de clan gaat het geweldig, de drie "ballen"mannen hebben hun eigen buiten verblijf en tegenwoordig zitten ze ook binnen samen in 1 kooi, en dat vinden ze echt leuk, geeft helemaal geen probleem.

De vrouwen en de gecastreerde mannen hebben het samen ook gigantisch naar hun zin, zowel in hun grote buiten verblijf als binnen, mag niet mopperen ze verstaan zich allemaal heel goed.

 

Zovlug mijndomein weer alles herstelt heeft volgen hier ook de foto's

 

 

 

 

 

 

Heerlijk om s'morgens na beneden te komen en gelijk dat hele mooie geluidje te horen, namelijk het gepiep van kleine fretten pups.

Jammer genoeg hebben wij in 2014 geen pups gehad, de dames hadden er niet echt zin in zullen we maar zeggen.

Ook leek het weer in 2015 behoorlijk tegen te zitten, verschillende lieve dames gedekt, maar iedere keer schijn zwanger(ja waar dat nu precies aan ligt, is altijd maar weer een gok).Onze Snowy is eigenlijk een heel apart verhaal, zij is een DEW fret en gekocht bij een heel lieve vriend van ons, ze is in Juni 2013 geboren.

Tot nu toe was het een dame met een pittig karakter, en niet altijd lief tegen haar soort genootjes, plagen was haar liefste bezigheid, vooral onze lieve Albino man Jabba had daar last van. Van de andere kant zit ze normaal altijd met Zulu en Bommel in 1 kooi, en daar is ze de beste maatjes mee. Jammer genoeg werd Snowy vorig jaar niet loops, en dit jaar was er ook eigenlijk niks aan haar tezien(geen koffie boontje) maar heel vreemd, onze mannen roken toch echt iets anders, want toen ze in het buiten verblijf samen zaten was het raak, zowel onze Mazzel, als Stripe hebben haar gedekt, ja in het begin behoorlijk gegil, maar opeens ging haar boontje toch openstaan, dus heb het maar zo gelaten.Tijdens haar zwangerschap werd haar karakter ook opeens veel liever naar de andere fretten toe, Het was voor mij al vrij vlug duidelijk dat zij echt wel zwanger was, verloor heel veel haar, en haar buik werd maar dikker en dikker, ze was in totaal 220 gram bij gekomen.

De laatste dagen ging ze ook niet meer met de rest na buiten, maar had haar speeluurtje samen met Bommel en Zulu binnen, waar ze ook nog steeds haar kooi mee deelde, heb dit speciaal gedaan omdat ik het vermoeden had als zij ging bevallen dat Zulu haar kon helpen zodat ze rustig werd.

Vrijdag middag heb ik haar even aan Rik gegeven zodat hij  haar buikje kon masseren en een beetje energie erin stoppen zodat zij eventueel kon gaan bevallen, want wij zagen dat ze het heel zwaar had. 

En dat heeft geholpen, want wou s'avonds even kop koffie pakken, en wat zie ik daar de eerste pup op komst, het mooie was ze zat gewoon boven op de deken, en onze Zulu was haar aan het helpen, dus heb maar gelijk onze oude Opa Bommel eruit gepakt zodat die rust had, haha

Zag er gigantisch uit, de samen werking tussen die twee

    

 

 

Op een gegeven moment werd Zulu toch een beetje bezitterig, dus heb haar toch voorzichtig eruit gepakt, en heerlijk geknuffeld omdat ze zo geweldig werk had verricht. Ondertussen ging Snowy rustig verder, al heel snel hadden we er 4 liggen.

  

Ze deed het geweldig, rustig onder de dekens liggen bij haar pups, en zovlug er weer een volgende kwam ging ze boven de dekens, persen, nageboorte op eten, pup schoon likken, en weer onder de dekens mee nemen.

    

Zo ging dat eigenlijk de hele nacht door, Rik was rond 1.00 uur na bed gegaan, en ik zat hier met koffie en de meeste poezen kinderen heerlijk te genieten van onze Snowy, haar kooi stond gewoon open, en kon haar tussen door ook gewoon even strelen en pap geven.

Rond 4.45 dacht ik dat ze 8 pups had, maar had me vergist het bleken ondertussen al 10 tezijn. Opeens werd ze toch een beetje onrustig, en klom naar boven in haar piratenschip, nam het risico maar om haar een schone deken te geven en daar voorzichtig de pups in te rollen, en ja hoor dat hielp ze kwam gelijk na beneden en ging bij haar pups liggen, mooi dacht ik, gelijk piratenschip uit de kooi, voordat ze daar haar pups in ging slepen :-)

Rond 5.00 uur lag mama Snowy tevreden onder de deken, en hoorde ik geweldig mooie piep geluidjes, dus werd het nu ook voor mij even tijd om mijn oogjes op de bank te gaan sluiten, maar ja was natuurlijk zo vol energie dat het bij dutten bleef, en iedere keer aan het luisteren was of ik nog piep geluidjes hoorde. Maar het bleef allemaal gelukkig goed gaan, s'morgens leefden ze nog alle 10

Vandaag zondagmiddag mocht Snowy even lekker lopen met Zulu en Bommel zodat wij even goed de kooi konden schoon maken en de pups konden wegen, dat ging gigantisch goed, ze gedraagt zich geweldig, zelf toen ze even op de weegschaal moest was ze lief, ze is nu ook meer dan 200 gram minder in gewicht, maar dat lijkt me logisch. Na tien minuutjes hoorde ze natuurlijk haar pups piepen en ja hoor klauter klauter weer de kooi in, maar nog steeds super lief.

 

 

 

 

 

 

 

 

Rik had een excel sheet voor me gemaakt zodat ik alles goed kan bijhouden, ging prima, zoals we nu gokken zijn er 7 vrouwen en 3 mannen(maar nog niks zeker) en het gewicht loopt van 6 tot 11 gram, dus nog redelijk klein, maar ze zien er allemaal heel goed uit.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Natuurlijk zijn wij super happy om eindelijk weer gepiep in ons huisje te horen, dus de komende tijd weer heerlijk druk bezig met onze fretten kinders, en als alles goed gaat verwachten we ook nog pups van Katara en Vinny, maar is nog te vroeg om daar iets met zekerheid over te zeggen.

 

We mogen niet klagen, gaat eigenlijk uitstekend met onze clan en hun 4 logees, ook als ze alle 18 eruit zijn voor hun speel uurtje, natuurlijk soms links en rechts gepiep, maar stelt weinig voor, meestal is dat onze Snowy die zielig doet. Ja en een enkele keer zijn onze logeetjes Zoë en Teddy een beetje dominant, maar is begrijpelijk ze zijn as Dinsdag 9 weken hier en je ziet dat ze hun plaats in de groep claimen nu, maar daar heb ik geen probleem mee, even 5 min time-out(terug in hun kooi) en alles is weer in orde.

Qua gezondheid mogen we ook niet klagen, ja onze Zulu krijgt soms een aanval(denken een soort suiker tekort) maar na een uurtje en een lekker bordje pap is ze weer helemaal de oude, als je haar ziet is het eigenlijk vreemd want ze ziet er echt gigantisch mooi uit, volle bos met mooi zwart haar. Maar natuurlijk houd ik haar extra in de gaten als ze uit de kooi is.

 

            

                             Zulu                                               Bommel

Ook kreeg onze Bommel een beetje problemen met eten, dus hij krijgt ook dagelijks extra vlees met papje en dat doet hem best goed, maar vergeet ook altijd dat onze fretten ouder worden, en onze Bommel wordt in Juni ook alweer 6 jr.

Ja en toen hadden we nog onze dames Dinda/ Noortje en Katara, jammer genoeg was onze Katara ook schijn zwanger deze keer, ze is een paar dagen even moeilijk geweest, heel bezitterig op haar kooi als er iemand anders in wou dan haar eigen "kooimaatjes"maar voor de rest viel het mee. Zag vandaag dat ze weer langzaam loops wordt, dus zullen eens afwachten wie nu dan weer haar vriendje wordt.

Dinda is nog steeds vol energie en de klauter kabouter als ze eruit is, maar de laatste dagen is ze weer erg aan het spugen, dus wordt maandag  richting Duitsland voor speciaal voer.

Ons lekker mutsje Noortje gaat prima, zowel haar buikje, tepels en gewicht, je merkt nu wel dat ze vlugger moe is als ze eruit is, maar dan zoekt ze gewoon een lekker plekje om al te gaan slapen, ja wanneer haar preciese datum is om te bevallen wordt heel spannend, want is de vraag of de eerste dekking van Cosmo(loge) gepakt heeft of toch 1 week later toen onze mooie Wizzy goed tekeer is gegaan, als ik eerlijk ben zou ik het heel mooi vinden als Wizzy de papa blijkt tezijn, want dan weten we ook dat hij met 1 bal  kan presteren.

Ja en natuurlijk hopen we dat Dinda ongeveer in dezelfde tijd moet bevallen zodat we  een reserve mama hebben, anders kan het nog heel moeilijk voor ons gaan worden, maar goed laten we niet op de feiten vooruit lopen, even afwachten.

                      Onz bijzonder mooi paartje The Wizzard en Noortje

Voor de rest geniet ik nog iedere dag met volle teugen van deze grote clan, met al hun streken die ze uithalen

We moeten nog even afwachten, maar als alles volgens planning verloopt, gaan onze 4 logees ons binnen kort verlaten, zal wel weer even vreemd zijn, maar goed een clan van 14 is ook meer dan genoeg :-)

     

   Alle 18 krijg ik ze nooit gelijk op een foto, maar dit zijn er ook al genoeg

Onze logeetjes Goldy/Teddy/ Cosmo en Zoé zijn aanstaande dinsdag alweer 6 weken hier. Ondertussen zijn Cosmo en Goldy ook al gecastreerd, was wel nodig want ze gingen ook hun eigen vriendinnetje in hun kooi Zoë lastig vallen.

Cosmo was wel zo slim om voor zijn castratie nog even te oefenen op Dinda en de dag erna op Noortje

  Cosmo met Dinda

 

 

            Cosmo met Noortje

 

 

 

 

 

 

Voor de rest gedragen zich de logeetjes prima, soms een kleine correctie, maar dat is normaal is bij onze groep zelfs ook, kijk maar na onze lastige Snowy, haha.

Onze Aslan was een beetje ziek, had last van zijn darmpjes, gelukkig was dat binnen 1 weekje opgelost met antibiotica en een paar keer per dag lekker vlees met een klein beetje papje, gelukkig eet hij nu weer brokjes, wel heeft hij nog weinig energie, dus slaapt veel, maar dat komt wel weer.

                           Bommel met Aslan lekker aan het slapen bij Rik

 

Ook heeft onze Katara een beetje extra aandacht nodig en een paar keer per dag waltham pap, want ze heeft niet meer zoveel zin in haar brokjes, aangezien wij hopen dat ze zwanger is vertroetelen we haar maar dagelijks, als alles goed gaat zou ze volgende week moeten bevallen.

                 

Katara samen met Onyx                                               Katara

Ondertussen hebben we  drie vrouwen gedekt, Katara alleen door Stripe, Dinda door Cosmo en Stripe en Noortje door Cosmo en Wizzy, dus worden allemaal weer spannende tijden,  is echt weer afwachten of de dames echt pups op deze wereld gaan zetten.

         

Voor de rest gaat eigenlijk alles goed in de groep, Zulu heeft tot nu toe twee keer een beroerte gehad(vermoeden we) maar daar is ze gelukkig weer van hersteld, ze rent nog lustig iedere dag met de rest rond.

Onze eigen jonge dekfretten Mazzel en Stripe gedragen zich geweldig, geen geintje agressie tegenover wie dan ook, valt mij op als 1 van de logees iets grover tegen ze is, dat ze zich daar verder niks van aantrekken, een enkele keer moet ik de heren bestraffend toespreken, maar dan is het ook gelijk weer over. Wat wel jammer is onze Mazzel heeft totaal geen interesse in de dames, wie weet misschien nog te vroeg in het jaar.

Zo dat waren een klein beetje de nieuwtjes van onze grote clan, zovlug er iets geboren zou worden, komt het op de page.

                                    Gedeelte van onze clan en logees

 

                             Lekker speeluurtje

 

 

 

 

Ons klein bijzonder gehandicapt meisje (miste twee stukjes van haar achter pootjes is bij ons komen wonen omdat niemand haar wou toen ze rond de 8 weken was, dat was in Oktober 2009.

Het was een razend snel klein opdondertje ondanks het gemis van haar achterpootjes, super lief zowel voor alle andere fretten als voor mensen, ze heeft nog nooit gebeten.

Ook heeft ze vier bijzondere kindjes op deze wereld gezet samen met haar liefste vriendje Grey(rip) Omdat zij een half angora was en Grey een volangora zijn haar meisjes ook allemaal volangora's geworden, en haar zoontje is een mooie wildkleur geworden.

Haar meisje werden samen geplaats in Alkmaar (Marlies en Andre) en haar zoontje is geplaats in Rotterdam (Monique)

Jammer genoeg heeft zij in haar leven maar 1 keer moeder mogen zijn, daarna wou het niet echt meer lukken, maar volgens mij was ze daar niet echt rouwig om want ze zorgde ook altijd voor de pups van de andere dames, of als wij zelf weer een nieuw pupje kregen zorgde zij samen altijd met onze lieve Knutt (rip) ervoor.

Eigenlijk had Toopow nooit problemen met andere fretten, je kon erbij zetten wat je wou, ze werden allemaal verknuffeld van haar en dan was het goed.

Het laatste half jaar zat zij samen met Zulu/Snowy en Bommel  in een kooi, omdat dat de kern van de oude groep was, en Snowy problemen had met andere fretten en dit groepje prima bij elkaar paste.

Als de hele groep eruit ging, kwam zij ook 5 minuten inspectie houden en dan vond ze het meestal genoeg, kreeg dan nog pasta of waltham pap en ging dan gewoon weer een lekker slaap plekje zoeken, dus veel zin om te spelen had ze nooit. Niet dat ze ziek was, maar ze was gewoon op haar rust gesteld.

De laatse week viel me op dat ze eigenlijk geen zin meer had om te eten, en aangezien zij toch al zo een kleintje was (500 gram) ging haar gewicht razend snel omlaag, dus ze had ook bijna geen energie meer, gelukkig wou ze toch soms pasta of waltham eten, maar je kon duidelijk merken dat het voor haar niet meer hoefde.

Maandag morgen (9 feb ) lag ze nog heel rustig in haar kooi bij de rest maar je kon duidelijk merken dat het eind er vlug aan kwam, dus heb haar in Rik zijn armen gelegd, en ja duurde niet lang en ze sliep rustig in.

Hoe hard het verlies ook was voor ons, toch was ik blij dat ze  rustig hier bij ons thuis is ingeslapen. Ja jammer genoeg  nog erg jong, ze zou in  augustus 6 jaar worden.

                 Samen met haar vriendinnetjes Katara en Zulu aan de pap

 

                    Met haar maatjes Bommel/Zulu en Snowy in de kooi slapen

Ja ons lief bijzonder meisje met haar aparte maniertje, er zal nooit meer een fretje in ons leven komen die jouw kan vervangen, zo apart was jij, we hopen dat je daar boven weer lekker rond rent met je grote vriend Knutt en natuurlijk je maat je Grey en de rest van je vriendjes en vriendinnetjes die je voor zijn gegaan. je zal altijd in onze gedachte en ons hart blijven <3