Fretten-Ria
A never ending lovestory

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Mok Mok Mail
Naam
E-mailadres
Opmerkingen
Vul onderstaande captcha in.
Dit is een verplicht veld

Ons lief klein meisje Fang geboren in december 2013, bij ons komen wonen toen ze ongeveer 6 weken was, had een kleine afwijking, haar slagtandje beneden stond voor haar lipje( dus is meestal een teken van verkeerd fokken, inteelt) dus niemand wou haar.

Wij dus wel want ze was ook zo super lief, en van dat tandje had ze helemaal geen last van. Ze had een bijzonder verdraagzaam karakter en vond iedere andere fret geweldig.

Jammer genoeg werd ze eind van de zomer al een beetje ziek viel ons op, en ja het waren tumoren, dus was weinig nog aan te doen.

Eigenlijk dachten wij dat wonders nog bestonden, want ze knapte opeens weer op, en we voelden niks raars meer in haar buik. En het mooie was als ze iedere dag even een kwartiertje op Rik zijn arm lag en Rik haar lekker masseerde en heel veel liefde gaf, was ze weer vol energie.

het leek wel toen Gembloux haar strijd op gaf, dat zij ook geen zin meer had, ze wilde opeens ook geen pasta meer, en die at ze normaal zo graag.

Haar gewicht kelderde ook heel erg na beneden, en ze had daardoor ook nog weinig kracht om te lopen.

Maandag avond dacht ik ik leg haar nog even bij Rik, en of het zo moest zijn, ze heeft heel relaxst 10 min bij Rik gelegen op zijn arm, en is heel vredig heen gegaan. Hoe verdrietig dit soort dingen ook zijn, was heel blij dat ze lekker veilig bij haar baas lag en ze zelf die keuze heeft kunnen maken, want naar de Da moeten gaan om haar te laten inslapen is ook altijd vrij heftig.

Ja ook al wisten we dat het een fretje was met eventueel een gezondheids probleem, zijn we toch heel erg blij dat we haar voor een klein jaartje hebben mogen verzorgen, maar het verdriet blijft toch wel groot

Rust zacht lief meisje, jij zult ook voor altijd in ons hartje zijn

 

 

 

 

 

 

 

 

Ons lief bijzondere meisje Gembloux (Sandy Color)

Geboren Mei 2011

Kwam bij ons wonen toen ze ongeveer 8 maanden was, ze moest weg omdat ze beet werd er gezegt, och ja het bekende gegeven, ze heeft hier nog nooit gebeten.

Ze is altijd heel erg lief en aanhankelijk geweest, jammer genoeg is ze geen mama mogen worden, ondanks verschillende dekkingen was ze steeds schijn zwanger, op een gegeven moment vertrouwde ik dat niet helemaal, dus ben met haar naar de DA gegaan, was goede beslissing van mij, want ze moest gelijk geholpen worden want had een ontstoken baarmoeder.

Ondanks de zware operatie was ze vlug weer de oude, en speelde ze altijd pleeg mama voor de pups van de andere dames, was altijd lachen ze verzamelde alle baby's in haar zakje en dan mocht er geen andere mama meer bij :-)

 

Ook is zij altijd een echte teamplayer geweest in de groep, nooit problemen met andere fretten, 1 van haar favoriete was Bommel, maar toen onze grote man Wizzy hier kwam was zij gelijk verliefd, en was dat haar echte maatje <3

Van de zomer kreeg ze opeens kleine balletjes onder haar kin en in haar liesen, dus dacht dat ze buiten misschien een stukje naaktslak had opgegeten en een allergische reactie kreeg, omdat lymfen klieren opgezet waren.

Toen dit niet naar een tijdje verdween en haar bolletjes groter werden, ben ik naar mijn Da gegaan, die was op vakantie, maar zijn vervangster was een belgische dierenarts die zelf ook al jaren fretten had gehad, en ja daar kreeg ik gelijk het slechte nieuws te horen, ze had lymphoma(tumoren)

Hier was niks meer aan tedoen(eventueel chemo) dit zag ik zeker niet zitten voor zo een klein beestje en of het zou helpen was ook maar de vraag, dus ik kreeg voor haar prednisolon mee, die ze om de 12 uur in haar papje kreeg.

Daardoor zou ze niet genezen ,maar ze zou nog een tijdje van haar leven kunnen genieten.

En dat deed ze want mevrouw wist heus wel wanneer het tijd was voor haar papje, dat ging er ook altijd keurig in. Voor de rest had ze eigenlijk niet zo een probleem, ze verloor wel gewicht, maar als het speeluurtje er was, deed zei vrolijk mee.

 

Grappig was  dat ze opeens toen ze speeluurtje hadden in de kooi van Aslan/ Bambam en Fang ging liggen, heb haar maar laten liggen want ze lag zo lief bij Fang, Aslan en Bambam vonden dat ook prima.

Vrijdags wou ze opeens haar papje niet meer, heb haar toen met een spuitje gevoerd en terug in de kooi gezet want ze had ook geen zin om te lopen.

En of het zo moest zijn ze is zaterdag 13 December rustig ingeslapen tussen haar vriendjes.

Ben blij dat ze geen lange lijdensweg heeft gehad, want dat had ze niet verdiend, maar had haar graag toch iets langer in ons midden gehad ze was net 3.5 jr

Ook ons lief meisje heeft haar plekje in onze tuin gekregen, ze ligt nu naast de grote alfa man Knutt.

Ren maar weer lekker daarboven lieve muts, je zal altijd in ons hart blijven

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Laat ik maar beginnen met de niet echt leuke dingen bij onze kindjes.

Onze Gembloux krijgt nog iedere dag haar medicatie met waltham papje, ze is er zo aan gewend dat ze s'morgens al gelijk aan de tralies hangt :-)

Ze doet het niet echt slecht, loopt nog iedere dag haar rondje met de clan in de huiskamer, maar je ziet toch aan haar(ook qua gewicht) dat ze langzaam achteruit gaat, maar we blijven ons best doen.

Kleine Fang is een echte tijger die blijft vechten, ze is nog maar 400 gram, maar ze wilt nog steeds, dus ze krijgt nu 2 keer per dag antibiotica en haar pasta wat er gelukkig nog heel goed in gaat, jammer genoeg waltham pap wilt ze niet, valt ons wel op als ze s'morgens een uurtje bij Rik gelegen heeft dat ze zich beter voelt, want zie ook regelmatig dat ze voorzichtig brokjes aan het eten is in haar kooi, dus ja kan er eigenlijk niks zinnigs op zeggen, maar zolang zij wilt ga ik er zeker voor

Fang met Malky pasta aan het eten                  Gembloux

               

Ja en natuurlijk hebben we ook goed nieuws, onze kleine Vinny met haar hoektandje voor haar lipje , daar heeft onze Da Wil met succes het tandje verwijderd, is perfect gegaan, en ons mutsje rent weer vol energie rond als ze uit haar kooi mag, en ja het eten gaat haar nu ook weer goed af, zag het gelijk aan haar gewicht zondags, was al weer aardig bij gekomen.

 

Kleine Vinny net toen haar hoektandje getrokken was

 

Katara met Vinny

 

Ja en toen werd het weer heel spannend in onze clan, ik kreeg de vraag van mijn nichtje Tash of ik nog het angora fretje en haar vriendje een grote man wou hebben, ik was daar al van de zomer even mee bezig geweest, maar toen ging het verhaal niet door, nu zat de eigenaar van de twee fretjes met zijn handen in het haar, want ze  stonden al een tijdje op marktplaats maar ze vonden geen goed adres voor ze. Ja snel even overleg met Rik gehouden, en besloten "laten we het maar proberen met ze hier"

Gelijk richting Maastricht gereden waar Antonia(zus van eigenaar) al op ons stond te wachten, ja om een lang verhaal kort te maken , toen wij ze zagen waren we gelijk verkocht. De man zijn naam  is Thunder was wel zo een mooie en lieve grote beer, en zijn vriendinnetje Noortje, ja een volangora dat zegt al genoeg, (geweldige fretten)had wel zo een lief snoetje.

Thuis gekomen, maar gelijk de proef op de som, en de grootste groep fretten eruit, ja heerlijk om te zien, eigenlijk geen centje pijn, onze Wizzard moest wel nog even duidelijk vertellen dat hij wel de baas was, maar dat ging met redelijke zachte hand.

We hebben ze een half uurtje laten rennen, en toen maar de stoute schoenen aan getrokken en de samen met de groep in de kooi gezet, geweldig geen probleem, je kon wel zien dat Thunder en Noortje niet gewend waren om binnen te zitten bij mensen, want zovlug ik langs de kooi liep waren ze al weer wakker

Katara met Thunder

 

                                                                     Katara met Noortje

De volgende morgen kwam een nieuwe uitdaging, Aslan/ Bambam en Fang gingen er ook uit, maar dat was prima, die reageerde nergens op.

Ja volgende stap was Stripe en Mazzel, onze Stripe had gelijk zoiets ik pak Thunder in zijn nekvel en sleep hem door de kamer, maar op een zachtaardige manier. Onze Mazzel heeft het eerste half uur helemaal niet gereageerd, maar toen was het toch raak en was hij nogal erg hardhandig tegen Thunder, dus hij kreeg een time-out van 10 minuten in zijn kooi, daarna mocht hij er weer uit,hij was wel een beetje rustiger maar greep Thunder toch weer in zijn nek, dus  was het weer even ingrijpen, maar was toch al een stuk beter zo, dus hier heb ik nog even speciale aandacht voor nodig, maar ben niet bang komt best goed.

Het vreemde vond ik wel dat onze drie mannen met ballen niet op Noortje reageerde, die heeft ook de hele tijd lekker door de huiskamer gerend, maar ja wie weet wat ze morgen weer doen als ze eruit mogen :-)

Dus ondanks dat ik zeker wou minderen met onze fretten, zijn er toch weer twee lieverds bij gekomen, maar ja dingen lopen nu eenmaal zoals ze moeten lopen denk ik maar.

 

 

Zo is weer een tijdje geleden dat ik de tijd genomen heb om een nieuwe blog te schrijven over ons clan.

Laat ik eerst maar beginnen met de leuke en nieuwe dingen die gebeurd zijn in onze clan. Op de eerste plaats is er weer een nieuw meisje bij gekomen( 22 Oktober), haar naam is Vinny geworden(mist een stukje oor, dus naam afgeleid van Vincent van Gogh) het is een wildkleur meisje geboren in Aug 2014

Haar oortje is geweldig genezen, geen probleem, maar jammer genoeg heeft zij ook een ondertandje voor haar lip staan, dus even afwachten hoe dat zich verder ontwikkeld. De clan heeft haar prima op genomen, geen probleem. met uitzondering van Snowy, maar ja die is de laatse tijd toch behoorlijk lastig.

         

 

Ook hebben we via Roswitha(mama van Bambam) voor een prikje een grote XXl  kooi kunnen overkopen.

Dus de clan is even anders verdeeld

          

 

 

 

Ja en het buiten seizoen is nu ook over, dus de badjes lopen nu iedere dag een uurtje binnen los, dat gaat tegenwoordig ook in twee groepen om geen stress te laten ontstaan. In principe alles in groep 1 en de tweede groep bestaat dan uit Bommel/Toopow/ Zulu en Snowy, jammer dat het zo moet maar Snowy kan op het moment niet meer met andere dames of gecastreerde mannen omgaan, behalve Bommel 0f onze grote mannen Stripe en Mazzel.

Gelukkig zijn Malky en Octo ook gewoon in de huiskamer dus speelkameraadjes genoeg.

 

Ja en natuurlijk we blijven ook dit jaar niet gespaard van zieke fretjes, op de eerste plaats heeft onze lieve Gembloux lymfosa's(tumoren) we kunnen haar niet meer genezen, maar ze krijgt nu wel 2 keer per dag Prednisolon, dat gaat voorlopig goed, ze verliest wel gewicht maar ze wil nog altijd heel graag een uurtje buiten spelen. Ook heeft onze Fang een tumor in haar buik, op het moment gaat het met ups en downs met haar, Rik masseert iedere dag haar buikje en dat vindt ze prettig, als ze een goede dag heeft rent ze ook lekker met de rest rond. Dan hebben we nog Dinda(gebroken ribje) ze zit al gigantisch in haar wintervacht, ziet er geweldig uit, maar ze heeft er nog steeds dagen bij dat ze veel spuugt, en dan weer dagen erbij dat het prima gaat, dus is ook weer zo een moeilijk verhaal.

Ja het wordt nog even afwachten voor Fang en Gembloux hoe lang ze nog plezier hier mogen hebben, maar zovlug ik merk dat ze pijn hebben en er geen zin meer in hebben, laat ik ze rustig inslapen.

En Dinda maak ik me voorlopig niet zo heel druk om, is gewoon een spring in het veld denk ik, en als ze zo druk is moet ze dan gewoon spugen :-(

Ook moet nog even even als afsluiting iets heel positiefs kwijt, het is me opgevallen bij fretten, als je maar veel geduld en liefde aan ze geeft is veel mogelijk. Onze Jabba wat zo bang in het begin als hij een andere fret zag,maar past nu geweldig in de groep, Wizzy is opeens de grote papa van de groep geworden, Bambam ons kleine spook heeft energie voor 10 en als ze lastig tegen haar willen doen blaast ze gewoon, en dan onze nieuwe dame Katara, daar zijn geen woorden voor die heeft zich zo goed aanngepast in de groep heerlijk, totaal geen agressie in haar, ook speelt ze graag mama voor Vinny

Zo dit waren weer even alle leuke en minder leuke nieuwtjes over onze fretten, zal proberen om regelmatig weer even iets te schrijven over onze clan.

 

Ja hoor onze clan is weer verstrerkt met een hele mooie meid van ongeveer 3.5 jr, ze is al twee keer mama geweest, jammer genoeg dit jaar schijn zwanger, maar goed zullen zien wat ons volgend jaar brengt met deze mooie dame.

Ik heb haar gekregen van onze lieve vriend John, omdat ik voor zijn 3 jonge mannen een geweldg nieuw huisje gevonden had.

Ja was wel even spannend, want onze clan accepteert ten alle tijden pups, maar een oudere vrouw was nog maar de vraag.

Gelukkig in alle twee de groepen geen centje pijn, de mannen waren gelijk super blij want die roken nieuw vlees :-)

Onze lastige Snowy gedroeg zich ook netjes, en de rest van de vrouwen vonden het ook prima, wel viel me op dat Katara vrij onrustig was, maar lijkt me logisch is een hele nieuwe omgeving

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ook toen ze tegen de late middag weer naar binnen moesten was er geen probleem in de kooien, dus super happy dat het zo goed gaat.

Je merkt wel aan haar dat ze toch een beetje in de stress is, want ze zet altijd haar achterpootjes helemaal wijd als ik haar oppak, maar goed is begrijpelijk, en dat komt op den duur ook wel goed.

Voorlopig is ze super lief, helemaal geen neiging om te bijten, en ook keurig op de bak gaan zowel binnen als buiten, terwijl ze dat toch niet gewend was een kattenbak.

Dus nu maar eens verder afwachten hoe het met onze mooie meid in haar nieuwe omgeving gaat 

Onze lieve oude albino man Knutt, is Woensdag nacht overleden in zijn eigen kooi, ten midden van zijn eigen maatjes.

Hij is 6 jaar en 8 maanden geworden.

Sinds een klein jaartje was hij bijna helemaal kaal, zag er heel vreemd uit voor een fret, maar volgens mij was hij niet echt ziek en had ook geen pijn. Want hij at nog heel normaal, liep ook nog zijn rondje door de huiskamer, of scharrelde nog door het buiten verblijf.

Ondanks dat hij toch al ouder en zwakker was dan de rest van de mannen, bleef hij toch de baas, en had iedereen nog respect voor hem, een echte leider.

Hij is hier als jonge kerel in huis gekomen, hij zou bijten werd er gezegt, maar dat is dus nooit gebeurd, heb hem wel voor de zekerheid toen hij oud genoeg was laten castreren, maar hij is zijn hele leven lang een lieverd gebleven.

Een echte alfa man, want zovlug er iets nieuws in huis kwam, werd het gelijk bij Knutt gezet, als hij het accepteerde was het goed, ook met onze jonge pups ging hij altijd als een echte papa mee om, luisterden ze niet ging hij ze altijd in een hoek zetten met zijn kont, en dan kwam het goed :-)

Ja het is nu even de vraag, wie het leiderschap gaat overnemen van hem,maar dat zullen me maar eens afwachten.

Lieve Knutt we zullen je echt wel met zijn alle missen, zo een fret als jouw zullen we niet meer zo vlug tegen komen, en denk dat je meisjes het er ook moeilijk mee hebben, want je was er altijd voor hun.

Veel plezier daar boven lieve man, en we zullen je nooit vergeten.

 

 

 

 

      

                                                        Samen met Octo

 

                          Het laatse rust plekje van onze Knutt

 

 

 

 

 

 

 

Ja hoor we zijn eindelijk met onze fretten tuin helemaal klaar, het was een hele klus(het weer deed ook soms niet mee) maar alles staat nu netjes op zijn plaats, alle overkappingen zijn waterdicht en de kooien weer leuk ingericht, en aan de voorkanten van de kooien hangen mooie zijwanden van tenten zodat de hokken ook met heavy zon schaduw hebben, en bij regen ook de voorkant alles droog blijft.

Zijn er super blij mee. Ook de katten hebben natuurlijk veel pret in de nieuwe tuin want ze hebben er nu nog een katten boom bij en boven op de fretten kooien hebben we ook mandjes staan waar ze op kunnen liggen.

 

 

 

Ja en de fretten, hoef ik eigenlijk niks over te zeggen, die zijn er zeker super blij mee.

Wat de nieuwtjes betreft in de clan, al onze kindertjes gaat het prima mee nu, Fang heeft even wat problemen gehad van haar darmen maar dat gaat goed nu.

Onze kleine Toopow had ons een beetje in de war gebracht want ze vertoonde tekenen van een zwangerschap(was wel 1 keer gedekt door Aslan) maar daar is toch niks uit gekomen. Onze Zulu is nu voor een vierde keer gedekt door Aslan, dus maar weer afwachten.

Jammer genoeg wordt onze Snowy nog steeds niet loops, dus weet ook niet of dit nog gaat gebeuren, maar je merkt wel aan haar dat ze toch last van haar hormonen heeft want ze kan zich nogal behoorlijk als een kreng gedragen in de kooi ten opzichte van de rest, gelukkig kunnen de vrouwen er goed mee omgaan, behalve onze Fang die vindt dat maar niks, dus we gaan straks ook even een andere kooi in deling maken.

En yesssssss we hebben er een nieuw meisje bij ( was niet de bedoeling) een lief klein wildkleur meisje van 530 gram leeftijd ongeveer 8 jr (weet niet of dit klopt) en haar naam is Bambam Haar vriendje was gestorven dus zij bleef alleen achter, en haar vrouwtje Roswitha vond dat zo zielig voor haar dus ze vroeg of ze bij ons kon, ja zo een verzoek kon ik niet weigeren.

Bambam is een ontzettens lief meisje helemaal geen probleem met andere fretten. Ze is nu een paar dagen hier dus heb het allemaal eens goed bekeken, en ondanks dat Bambam met iedere fret kan opschieten, hebben wij er nog een paar lastige tussen.

Heb nu besloten dat ze een kooi krijgt samen met Aslan en Fang. Dan kan Jabba(die deed soms een beetje vervelend tegen haar) bij Wizzy en Gembloux in de kooi. En in de grote buiten verblijven kan Bambam gewoon met Wizzy?Gembloux/Jabba en Fang samen dat gaat buiten wel weer prima, dan plaagt Jabba haar niet. Ook heb ik al geprobeerd haar binnen in de grote groep te zetten, dat gaat ook prima als ons klein wit monster Snowy zich zou gedragen, en ik wil op het moment even niet dat Bambam te veel stress krijgt is toch allemaal nieuw voor haar, dus we zullen in de toekomst zien hoe zich dat allemaal nog ontwikkeld.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Zoals jullie misschien al gezien hebben op Fb zijn Rik en ik druk bezig om onze fretten tuin te verbouwen, een hels karwei, en soms speelt het weer dan ook niet mee.

Gelukkig heeft Rik wel de buiten verblijven zo gezet dat onze clan bij goed weer toch na buiten kunnen, dus dat is ideaal.

    

 

    

En onze fretten clan heeft er ook even geen probleem mee dat ze in een kleiner verblijf zitten. s'avonds als ze weer na binnen gaan en ik de hokken schoon heb, gaan meestal onze poezen kinderen erin liggen, is ook geweldig om tezien.

Jammer genoeg was onze Zulu weer schijn zwanger, heb even geen idee wat ik verder met haar aan moet, ze zit nu gelukkig weer rustig in de groep, dus we zullen maar eens afwachten of dit het einde seizoen voor haar was qua baby's of dat ze dit jaar nog eens loops wordt.

Gelukkig is ze ontzettend lief , zowel na mij toe als na de andere fretten.

Ja onze Toopow is een apart verhaal, ze ziet er op het moment weer super uit, hele mooie donkere haren. Ook is ze volgens mij 1 keer door Aslan gedekt, daarna wou ze absoluut niet meer, dus zullen haar maar goed in de gaten houden.

Ja en dan hebben we nog ons meisje Fang, doet het prima , maar nog te jong om loops te worden. Gelukkig heeft ze tot nu toe geen last van haar scheve tandje.

Snowy heeft zich prachtig ontwikkeld, maar zou qua leeftijd ook mama kunnen worden, maar voorlopig gebeurd er niks bij haar, dus ben eens benieuwd hoe dat in de toekomst gaat met haar.

Ja en toen ons zorgenkind meisje Dinda, nu al verschillende soorten medicijnen gehad, maar voorlopig helpt niks, het vreemde is ze blijft spugen, maar haar gewicht neemt gelukkig niet af. Ze is wel typisch een AD/HD fretje niet te geloven hoe druk die is. Dus heb even met Rik besloten dat we het zo laten en kijken hoe ze zich verder ontwikkeld, zien we dat het helemaal niet meer zou gaan, dan nemen we dan pas een beslissing of we haar moeten laten gaan, maar voorlopig ondanks haar gespuug heeft ze heel veel plezier in de groep en maakt ze ook geen zieke indruk. Dus heb toch het vermoeden dat het vergroeide borstbeentje of rib haar dit probleem geeft .

Dan nog even iets over onze bijzondere Knutt, niet te geloven gaat nog steeds heel goed met hem, heeft gelukkig de laatse tijd qua gewicht afgenomen, dat is beter voor hem, hij eet en drinkt nog prima, ook zijn ontlasting is heel goed dus voorlopig mag ik hem gelukkig nog houden, want zie geen tekene van pijn bij hem.

Zo dit waren de nieuwtjes een beetje van onze clan, natuurlijk hebben we ook nog Jabba/Wizzy/ Gembloux/Mazzel/Stripe/Bommel en Aslan maar hier gaat het allemaal heel goed mee en gedragen zich ook geweldig dus niets verder over te zeggen. Zo vlug ik weer wat meer tijd heb en onze fretten tuin klaar is volgt er zeker weer een blog en nieuwe foto's.

   

 

    

 

     

 

 

 

 

 

 

 

 

Onze lieve grote man Argo heeft ons zaterdag avond 7 Juni 2014 verlaten,  hij heeft gevochten maar de strijd verloren.

Argo is geboren in Maart 2009, en als jonge pup rond 10 weken bij ons gekomen, werd gezegt dat hij vals was, maar wat bleek hij kreeg de verkeerde voeding dus had behoorlijk buik pijn, met veel liefde en goed voer is dat helemaal goed gekomen, jammer genoeg kreeg ik wel zijn ontlasting nooit echt goed welk voer ik ook probeerde, maar daar had hij verder geen last van.

Het was echt een super kerel, eigenlijk nooit problemen in de groep, en ook een hele goede dek fret, verschillene keren papa geworden.

Ook ten opzichte van ons was hij super, bijten deed hij niet.

Begin 2013 is hij gecastreerd omdat ik nieuw bloed in de groep wou en dat verliep ook prima, en toen kon hij ook rustig in 1 kooi met Aslan leven, later is onze Albino man Jabba daar nog bij gekomen, dus onze drie heren hadden het gigantisch na hun zin samen (en dat ondanks dat Aslan wel nog ballen had)

Op een zondag bij de wekelijkse inspectie merkte ik opeens een dikke bult bij Argo in de lies, dus maandag gelijk een afspraak bij de DA, bleek een flinke tumor te zijn. Het was een heavy ingreep die ongeveer 1.5 uur duurde, maar geluk was de tumor netjes ingekapselt was en kon helemaal weg gehaald worden, de herstel periode verliep heel erg snel, en binnen een dikke week liep hij weer vrolijk rond. Natuurlijk waarschuuwde mijn Da dat tumors weer konden terug komen, maar ja dat wist ik al, die ervaring had ik al vaker met fretten gehad .

Jammer genoeg dus ook nu bij Argo, sinds 2 weken was hij een beetje af aan het vallen, maar dat kreeg ik met Waltham pap er weer bij, maar op een gegeven moment zag ik ook dat zijn penis botje gezwollen was en er al weer een bult aan het vormen was,. Deze keer ging het wel heel snel van de een op de andere dag wou hij bijna niks meer behalve zijn Waltham pap , wel wou hij nog samen met Octo in de huiskamer lopen, dus als de rest buiten mocht , liep hij een half uurtje binnen. Zaterdag morgen zag ik het al toen ik hem zijn papje gaf, zat nog maar weinig energie in, dus heb hem wel zijn pijnstilling gegeven en rustig in zijn kooi gelegt, hij heeft de dag door vaker nog geprobeerd om te plassen op de bak maar dat wou ook al niet meer, dus zijn nieren hadden het ook begeven. Ik stond eigenlijk op het punt om een Da te bellen om hem rustig te laten inslapen, maar het was niet meer nodig hij is in het hangmatje ingeslapen. Of dit rustig was en zonder gevecht durf ik niet te zeggen, ik denk wel zonder pijn omdat ik gelukkig die medicatie hier had.

Ja en dan krijg je achteraf weer die gedachte had ik meer voor hem kunnen doen, maar ik weet wel vanuit mijn hart dat een operatie niet de oplossing was geweest want dat had hij niet meer overleefd, en ben ook eerlijk om nu weer een tweede keer dat te doorstaan had hij niet verdiend, vooral omdat ik toch weer wist dat ik zijn leven misschien maar met een paar maanden had kunnen redden.

Bah bah, soms heb ik het helemaal gehad met die gekke fretten, en denk dit soort dingen doen me zo een verdriet, stop ermee, komen nu echt geen nieuwe fretten meer bij, maar ja als ik dan weer zo een zielig hoopje tegenkom neem ik het toch weer mee naar huis.

Lieve Argo hoop dat je daarboven weer vrolijk rondhuppelt, hier beneden zul je altijd een plaatsje in ons hart hebben xxxx

                                                Argo na zijn opertie in Oktober 2013

 

 

                                          Een flinke ingeep voor hem

                          Samen slapen met zijn maatje Knutt

                                        Lekker eten samen met Troy

                                 Vrijdag morgen nog samen met Octo

                                    Argo zijn eigen plekje naast Tom

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag is onze lieve Zulu weer terug in de groep gegaan, volgens mij is ze weer schijn zwanger ondanks haar nog heel mooie buik, maar qua gewicht was ze al weer 30 gram kwijt.

Dit is al de tweede keer in dit jaar dat het niet voor haar wil lukken, heel erg jammer. Waar dit aan ligt zou het niet weten, heb nu toch al 3 verschillende mannen gebruikt, en ook de dekkingen verlopen altijd perfekt bij haar.

Zelfs haar zwangerschap loopt altijd zo goed, echt iedere keer denk ik weer nu is het prijs, hier moeten baby's inzitten, zo dik is ze dan, en haar tepels zijn dan ook goed gevormd, maar jammer genoeg dus weer niet.

Gelukkig gedraagt ze zich wel keurig ten opzicht van de hele groep, natuurlijk wil ze Dinda ook mee onder de dekens nemen, maar Dinda is al te groot, dus dat lukt niet echt, maar daar doet ze dan verder niet moeilijk over.

Ook ten opzichte van mij is ze heel lief, ze wil nog steeds veel geknuffeld en over haar buikje gewreven worden. Gelukkig eet en drinkt ze ook heel goed, en aan haar ontlasting is ook niks verkeerd tezien.

Dus ik ga er vanuit dat er lichamelijk bij haar geen problemen zijn.

Ben daar natuurlijk wel erg alert op omdat ik met onze Gembloux destijds ook zo een vreemd verhaal heb mee gemaakt( schijnzwanger en vreemd gedrag, en achteraf kwamen we er achter bij de DA dat ze een behoorlijk ontstoken baarmoeder had, gelukkig is dat allemaal goed gekomen.

Ja het enige wat we nu weer kunnen is haar goed in de gaten houden, en als ze straks toch weer loops zou worden dan kijk ik wel even wat ik daar verder mee aan moet.

Maar voorlopig is mijn meisje heel lief en rustig en weer terug bij haar vriendinnetjes en vriendjes

                            Zulu heeft weer alles om zich heen verzameld :-)